Zesde vliegdag

Gisteren zijn we opgestaan met een harde wind en een flinke band bewolking in het zuidwesten. Bij het bestuderen van de weerplaatjes zien we dat dit onderdeel uitmaakt van wat frontale bewolking. Bij de briefing blijkt dat de wedstrijdleiding zich hier niet zo druk over maakt. Bij bewolking hoort een trog en trog is goed, trog is onstabiel en onstabiel is thermiek, als de temperatuur maar hoog genoeg wordt. Een AAT van 5 uur voor de standaardklasse 460/800 km. Voor de clubklasse een 500 km FAI driehoek. Eerste start om 11.30 uur.

De eerste start wordt uitgesteld, een kwartier, een half uur; beide klassen krijgen een B-opdracht. Standaard klasse 4,5 uur AAT met een minimum afstand van 370 km en de clubklasse een andere 500. De laatste wordt uiteindelijk een C-opdracht van 360 km.
Als de startlijn van de standaardklasse om 13.01 open gaat, gaat ook de eerste clubklassekist omhoog. En dit alles onder steeds meer middelhoge bewolking. Bij de Europeanen rijst het vermoeden dat de wedstrijdleiding niemand op de international evening wil hebben, want hoe optimistisch je ook wilt zijn, wij Europeanen begrijpen niet hoe je onder deze bewolking zo ver zou kunnen vliegen.

Zes uur later heeft de standaardklasse er meer dan 500 kilometer op zitten en de snelste heeft 110 km/h. 12 man zijn binnen en een groot deel van de buitenlanders staat een paar km voor de finish. Ronald kwam 200 meter tekort, maar Robin komt binnen; 5e plaats en 4e in het totaalklassement…! De bewolking op het einde van de dag was net iets te dik geworden.

Bijna alle clubbies vliegen en Nick en Annemiek rond en verdienen weer een respectabel aantal punten; 940 en 936. Nick is inmiddels opgeschoven naar de gedeelde 10e plaats totaal. Ze beginnen de slag van het teamvliegen te pakken te krijgen. Annemiek vliegt het grootste deel van de dag voorop en op het derde been zitten ze weer bij elkaar. Ook in de clubklasse is de snelheid weer boven de 100 km/h. Wel even wennen; “slecht weer”…

De international evening was leuk, wat minder Bourgondisch dan in Europa; je mag geen etenswaren invoeren. Wel voldoende mensen om het gezellig en laat te maken. De laatsten van ons team waren om half vijf vanmorgen thuis. Vandaag lekker rustig aan gedaan. Drie films gekeken op het grote scherm, onze landlord was er vandaag even en besloot dat topgun geen topgun is zonder echt geluid. Even het dolby-surround geluid aangezet…

Morgen (woensdag) weerwaarschuwingen voor “severe thunderstorms”. Benieuwd of het wat gaat worden.

Foto Credits: German Junior Gliding Team


Over Ger Kwant

Ik ben in 1973 op 14-jarige leeftijd begonnen met zweefvliegen bij de Nijmeegse Aeroclub, haalde in 1975 het ZVB en vloog mijn eerste juniorenwedstrijden op Venlo in 1979 met een clublibelle. Na de NK 2007 in Stendahl ben ik gestopt met actief wedstrijdvliegen. Bij de NijAC geef ik nog instructie, ben technicus en mag op een Nimbus 4T vliegen. In 1998 ben ik betrokken geraakt bij het juniorenvliegen toen ik samen met Francis van Haaff en Frouwke Kuijpers de 1e Junior World Gliding Championchip 1999 organiseerde; het Tulip Tournament. Vanuit de organiserende Stichting Zweefvliegevenementen Nederland zijn we vervolgens doorgegaan met het beschikbaar stellen van een zweefvliegtuig voor junioren. Momenteel zit ik nog steeds als penningmeester in het bestuur, al wordt al het werk voor mij gedaan door Wilco Boer. Nico Koster is als voorzitter samen met onze juniorvliegers het boegbeeld van de Stichting, die nu de beschikking heeft over twee St.Cirrus zweefvliegtuigen Au en Ag; goud en zilver volgens het periodiek systeem. Dit is voor mij de vierde JWGC als teamcaptain na Nitra 2003, Musbach 2011 en Lezno 2013.


Een gedachte op “Zesde vliegdag

  • Jacoba Hanenburg

    Hier was ook harde wind, uit het Zuiden. Dus heb ik mij naar Noord gewend en kreeg zodoende voor-de-wind.
    Maar ik neem aan dat je niet achterste-vooren kunt vliegen.Je kunt in ieder geval Australische scheld- en vloekoefeningen tegen de lage wolken uitproberen!Htoetjes, Jacoba

Commentaren gesloten.