Op weg naar de WK junioren – Volume VI

Gezocht:  Voor 7 maanden te leen, twee LS8en

Daar kwam onze zoektocht naar  standaardklasse kisten zo ongeveer op neer. Vanwege teamvliegen zochten we naar twee dezelfde type kisten. Om wat te kunnen presteren moest het wel om Dicus2 of LS8 gaan. Twee keer een Discus 2 vinden bleek al snel ondoenlijk, dus gingen we voor de LS8.

Via diverse mensen werden er ook lijntjes in Australië uitgelegd. Buiten dat 3 weken huur al net zo veel geld kost als verschepen hebben we ook niets gevonden. Het Nederlandse team was bepaald niet de enige die in de Australische LS8 vijver viste.

Adverteren op Segelflug.de leverde ook geen reacties op, als je ziet wat we vroegen niet zo vreemd. Het moesten dus LS8en uit Nederland worden. Maar welke vliegclub of particulier leent zijn LS8 uit voor 7 maanden aan een junior waar ze verder geen binding mee hebben?  Na een heel intensieve speurtocht was het antwoord duidelijk. Geen, en geheel te begrijpen, je bent je LS8 wel heel lang kwijt en waarvoor?

Door het afzeggen voor de WK vanwege studie, door Steven Huiskes, ontstond er een lichtpuntje. Robin Smit schoof van de reserve plaats het team in. Robin vliegt op Gilze bij GLC Illustrious. Laat deze club nu een heel mooie LS8 bezitten, de G2 ex. MR, een topkist. We begonnen met het betere lobbywerk door een paar leden van Gilze die het junioren wedstrijdvliegen van harte ondersteunen. Daarna volgde al snel een informatieavond met het bestuur van GLC Illustrious. Tenslotte enige tijd later een ledenvergadering. Waarschijnlijk is dat lobbywerk nooit nodig geweest. Unaniem stemde de leden voor het ter beschikking stellen van hun club LS8 aan Robin zodat hij WK kan vliegen in Australië. Een mooi staaltje van junioren ondersteuning. De jeugd heeft de toekomst, dat hebben ze op Gilze wel door. Leden van GLC Illustrious, bedankt!

IMG-20150923-WA0007

 

De tweede LS8 werd 30 km west van Gilze op Woensdrecht gevonden. Onze zoektocht naar een LS8 kwam ook bij Jan Seton langs. Jan heeft samen met zijn zoon Robbie een LS8, de SR ex. SM. Al jaren een bekende kist voor wedstrijdvliegend Nederland. Jan heeft enkele jaren geleden al een maand op Corowa gevlogen en had de wens om samen met zijn vrouw Marjo nog een keer terug te gaan. 1000 km op een 15 meter LS8 staat namelijk nog op zijn verlangenlijst. Onze zoektocht naar een LS8 voor de WK bood Jan nu mogelijkheden om daadwerkelijk met zijn LS8 naar Australië te gaan. Na een avondje overleg met Jan, Robbie, Ger (teamcaptain) en ik waren we er uit. Ronald Deerenberg vliegt eerst zes weken op de SR en na de WK vliegt Jan nog 4 weken op de SR vanaf Corowa. Ik denk een win, win situatie. Jan en Robbie bedankt voor het beschikbaar stellen van jullie SR.

SR

Foto van Martin Smit

Twee LS8en uit één provincie, nooit meer een kwaad woord over Brabanders.

Volgende keer. De twee Cirrussen Au en Ag


Over Nico Koster

Mijn naam is Nico Koster, als 14 jarig jongetje in 1977 begonnen met zweefvliegen bij de Vliegclub Haamstede. In eerste instantie alleen maar om meer kans te hebben beroepsvlieger te worden, al snel werd het mijn grote passie. Op mijn 16e de eerste overland op de ASK18 en twee jaar en enkele overlands later al voor de wind vanaf Haamstede met de Astir CS bijna 400 km uit in midden Frankrijk geland. Zonder kaart, GPS of wat dan ook, had geen idee waar ik geland was. Was een andere tijd, waar ik goede herinneringen aan heb. Het wedstrijdvliegen trok mij wel, en na twee keer zomerwedstrijden vloog ik op mijn 23e mijn eerste NK op de DG 100. Ik denk dat ik totaal 15 x Nationale gevlogen heb maar ben nooit hoger geëindigd dan een 8e plaats. Dat ik mijn vrouw Karin en moeder van onze twee kinderen Katja en Lex op een NK ontmoet heb is natuurlijk al een eerste prijs. Karin heeft in al die jaren vele duizenden kilometers met een ophaalwagen gereden en vele weken al kamperend met twee kinderen op een zweefvliegveld doorgebracht. Een echte zweefvliegers echtgenote. Zeker de wedstrijd van een week op het vliegveld Keiheuvel heb ik tot een tien jaar geleden vaak aan meegedaan. Was een ideale wedstrijd voor gezinnen. Hier heb ik ook het hoogtepunt van mijn wedstrijdvlieg carrière meegemaakt door een keer als eerste algemeen te eindigen. Of ik nou zou goed was weet ik niet, zou ook door gebrek aan tegenstand kunnen zijn. Verder zijn de grote wedstrijden op Bailleau, Issoudun Klippeneck e.d. geen onbekend terrein voor mij, al is er de afgelopen jaren vast veel verandert. Aan wedstrijden vlieg ik tegenwoordig hoogstens nog een eendagswedstrijdje en mag graag Euroglide vliegen. Op Haamstede was ik al jong instructeur, maar ben denk ik nooit een goede DBO instructeur geworden. Ik zat liever achterin een tweezitter om het overlandvliegen en wedstrijdvliegen te promoten, dat gaf en geeft mij meer voldoening. Tijdens mijn 8 jaar chef-instructeur zijn op Haamstede werd dat promoten van het prestatievliegen mij niet altijd in dank afgenomen. Als CI doe je het toch nooit goed, dus dat hoort er bij. Dat ik in die tijd misschien een klein beetje invloed heb gehad op de ontwikkeling van twee van onze Nederlandse toppers in de wedstrijdvliegerij en ex. Haamstede vliegers Francois Jeremiasse en Mark Leeuwenburgh geeft toch een goed gevoel. Al is het maar dat ik ze heb leren landen. Het wedstrijdvliegen en promoten daarvan zit er dus al lang bij mij in, niet vreemd dat ik half 2006 ja zei op de vraag of ik voorzitter wilde worden van de Stichting Zweefvliegevenementen Nederland. Deze stichting beheerde in die tijd de ASW19 YX, deze kist was bestemd om alleen gebruikt te worden door leden van de Nederlandse Junioren Kernploeg zweefvliegen. De hele geschiedenis van de stichting en het verhaal achter het vervolg op de YX kun je elders lezen op de junioren site. Ik ben nog steeds met heel veel plezier voorzitter van de stichting die ondertussen de twee Cirrussen Au en Ag bezit. Sinds mei 2014 heb ik een stukje organisatie op mij genomen in de aanloop naar de Wereld Kampioenschappen voor junioren in december 2015 te Narromine Australië een tijdrovend, maar veel voldoening gevend gebeuren wat bovendien (gelukkig)ook eindig is. Mijn eigen vliegen heeft na 33 jaar op Haamstede in 2010 een kleine wending ondergaan. In dat jaar kreeg ik de kans om deel te nemen in de ASH31Mi met wedstrijdregistratie 31. Deze zelfstartende openklasse kist staat gestationeerd op Vliegveld Midden-Zeeland. Met dit schitterende vliegtuig mag ik tegenwoordig graag de randen van wat die dag mogelijk is op overlandvlieg-gebied aantikken. Vluchten van 8 uur of langer zijn geen uitzondering. Misschien heb ik wat training in veel vlieguren op een dag maken, dat beroepsvlieger worden waarom het in 1977 allemaal begon is namelijk ook nog gelukt. Ik vlieg sinds 1985 bij de KLM waarvan de laatste 20 jaar op de Boeing 747-400, ook dat weer nog steeds met veel plezier. Nico Koster